25 Nisan 2017 Salı

gitmeliyim

uzak bir yer istiyorum
herkesten, her şeyden uzak.
çünkü kirpiklerim kurumadan tekrar ıslanıyor.
kendi hayatımda kukla olduğumu fark ediyorum,
imkansızlıkların arasında umutla dolanıyorum.
bu saçma,
bu yalan.
kendimi kandırıyorum.
geceleri balkonda oturmak cazip gelmiyor artık
ya da kafeini biraz daha arttırmak,
insanı öldürmüyor.
sadece nefes almak istiyorum,
odamın penceresinden kafamı çıkartmak yetmiyor.
artık dar geliyor balkonlar,
koşmak istiyorum.
ummadığım anda bilmediğim bir yerde koşmak
düşeceğimi bilsem bile koşmak istiyorum.
çünkü varlığımı ancak böyle hissedebilirim, biliyorum.



2 yorum:

  1. Gerçekten güzel,anlamlı... insan ait olmadığı yerde duramaz böyle hisseder biliyorum. Yureginize sağlık. Bloguma da beklerim ☺ takipteyim 👍

    YanıtlaSil