24 Nisan 2017 Pazartesi

kış kasveti

bir yol var.
o yola ait değilim,
o yolun sonu mutluluk.
o yol benim değil, ben hariç herkesin.
yolda gözyaşları var,
yerde cam kırıkları,
kelimeler var asfaltta,
üstüne basılmış cümlelerin.
kenarda konuşanlar var, gülüşüp sarılanlar.
beni duymuyorlar,
artık sesim çıkmıyor
zaten kimse de beni duymuyor.
nefret var az ileride,
kırgınlıklar,
kusulmuş kin.
onların üstünde gökyüzü var masmavi,
benim ise kara bulutlar.
onlara güneş dönmüş yüzünü,
bana yağmur yağıyor.
sebepsiz bir kasvet var havada,
yanaklarım hiç kurumuyor.
bir ses yankılanıyor beynimde,
hiçbir şey düzelmeyecek diyor,
hiçbir şey güzel olmayacak.
kovuyorum elimle,
ilerliyorum sessizce.
yanımda biri duruyor,
yüzünde maske.
elimi sıkıyor,
elim kanıyor.
maskesini çıkartacakken uyanıyorum.
elimde ıslaklık var,
gözüm kana çarpıyor,
nefesimin kesildiğini hissediyorum.



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder