24 Nisan 2017 Pazartesi

sessiz ve soğuk bir oda

08.01.17

o gece her şey planlanmış gibiydi.
kelimeler biraz hızlı saplandı kalbime.
yutkunmak zor oldu, nefes almak da.
tüm ışıklar kapalıydı, karanlık iyi geliyordu.
kafamdaki soruların tek kötü yanı,
tırnaklarımı yememe neden olmalarıydı.
bu biraz fazla düşünce demek,
fazla yorulmak.
uykusuz olduğumu anımsar gibiyim,
gözüme uyku girmemişti o gece.
canım çok yanmıştı.
kendimi de kandırır gibi aynada gülümsemiştim sürekli,
unutmaya çalışsam da her şeyi,
haddinden fazla dağılmıştım.
herkes uyumuştu ben düşünmüştüm.
pencerenin kenarında oturup dışarıyı izlemiş,
bir saat geçirmiştim.
ardından iki saat.
gözlerim sürekli ıslanmış,
hüznüm çoğalmıştı.
ara sıra yorganı ısırmıştım hıçkırıklarım duyulmasın diye,
yatmadan önce ıslanan yastık kılıfımı değiştirmiştim.
saçlarımı örüp,
elimi yüzümü yıkarken aynadaki yansımam gözümün önüne geldi.
kendimiz uzunca bir süre izlemiştim.
şiş gözlerim, kızarık burnum ve kaşlarım,
kurudukça yenmiş ve gözyaşı değdikçe yanmış dudaklarım,
hepsi halime ağlıyordu o gece.
bilmiyorum,
o gece hissettiklerimi hissediyorum.
sadece yere yığılmak ve dinlenmek istiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder