24 Nisan 2017 Pazartesi

eli toz toprak

yürüdüğüm yol uzun
verdiğim nefes bahara karışıyor
ağaçların dalları rüzgarda el sallıyor bana
sessizlik hakim
kulağımda kulaklık var
mırıldanıyorum şarkıyı hafiften 

gelişim kitapları sokaklarda yazılsın

bir de şu araba gürültüsü olmasa
çok güzel olacak

ardından g
üneş ışığını çekiyor üstümden.
bulutlar çıkıyor gökyüzüne
soğuk hava kendini belli ediyor
vuruyor yüzüme rüzgar
onu görüyorum sonra
bedenim birden ağırlaşıyor
adımlarım ona doğru gidiyor
göz yaşlarım yanağımdan dudağıma ilerliyor
engel olamıyorum.

burnum sızlıyor biraz
can yakıyor

gözlerinin yeşilliğinde kayboluyorum
dizlerini kendine çekmiş
ürkekçe bakıyor etrafa
sertçe bir rüzgar daha esiyor
teni yanık
yüzü kurumuş soğuktan
hırkamı çıkarıyorum
uzatıyorum ona
dünyasına yabancıymışım gibi bakıyor bana
utanıyorum
ama en çok
sarılmaya ihtiyacı var gibi
kafasını çeviriyor
rahatsız etmek istemiyorum 
yoluma devam ediyorum
attığım her adımda utanıyorum

bütün acıların benim olsun güzel çocuk
üşümesin bedenin
kaldırmasın hiçbir yük
dizlerin kanamasın
başın öne hiç eğilmesin 
bu satırlar sana armağan olsun
tüm sevgim senin olsun

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder