24 Nisan 2017 Pazartesi

bu şehir girdap gülüm

gözlerimi büyük hüzünden kaçırıyorum.
nefret edilesi bir huyum var, çok ağlıyorum.
sardığım tütünlerin kağıtları bile acıyor halime.
annemin sevgisinin bitmişliği var üstümde,
babamın kenarda köşede sakladığı umutları.
ne yana dönsem çıkmaz, harabe sokak.
duygularım ise kayıp.
ıslak toprağa dokunuyorum hissedebilmek için,
göz yaşlarım sel, yüreğim özlem içinde.
gel desem gelmeyecek,
ne yapsam geri dönmeyecek.
tek çarem ağlamak, tek çarem uzanmak yanına.
buz gibi mezar taşı.
ıslak toprak kokusu var ellerimde.
neredeyim ben?
sen neredesin?
küfür gibi geliyor ölüm.
elim kolum bağlı yaşıyorum,
yaşamaya devam etmeye çalışıyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder